Overige

Please pause

Print deze pdf en hang hem op een strategische plek op. Hij herinnert je eraan om steeds opnieuw pauzes in te lassen in plaats van maar door te gaan met doorgaan. Dat kan ook een hele kleine pauze zijn, waarin je slechts drie maal vertraagd uitademt.

PLEASE PAUSE

Vrij schrijven

Free writing a la de ‘morning pages’ van Julia Cameron. Gewoon doorschrijven is dat ook. Ook als je niks te schrijven hebt, dan schrijf je dat op. Zes keer. En dan wellicht waar je van af wilt. En hoe dat is. Hoe lastig ook, hoe stom, hoe verwarrend en soms ook mooi. En dat je wil dat het over is – en dat je weet dat je dat wel kunt willen, maar het zo niet werkt.

Hanenpoot-schrijven

Dat is heel lelijke woorden opschrijven in een heel lelijk handschrift om daarna te verproppen (sic) en te versmijten (sic).

Wonden likken

Terug trekken in je hol, onder dikke dekens, telefoon uit, licht uit

Even in de afhankelijkheid/aanhankelijkheidmodus

Tegen iemand aankruipen op de bank. Een huisdier. Een knuffeldier. Even terug in de moederschoot. Nou ja en anders toch maar een warm bad/ warme douche.

IHHN

Go with the flow/Ik-hoef-helemaal-niks kwartiertje-uurtje-ochtendje-leventje

Hoe begin je? Je gaat zitten op de bank met iets lekkers te drinken en dan hoef je dus verder eens even niks. Voor een minuut of vijf. En dan, dan vraag je jezelf af ‘wat heb ik nodig?’. En dan kun je dat gelijk gaan doen. Je kunt ook nog even vijf minuten wachten. En als je dan begonnen bent, kun je met jezelf afspreken, dat je het minstens vijf minuten vol houdt of je stopt zodra je daar zin in hebt – of je gaat lekker eindeloos door. Vraag jezelf wel steeds af of dit nu is wat je nodig hebt. En voelt het als een JA, dan ga je door. Voelt het als een NEE, dan stop je. En wat nou als het een MISSCHIEN is? Dan test je hoe stoppen is.

Ik ben dol op mijn ‘ik hoef helemaal niks-ochtenden’. Soms gebeurt er heel veel. Eigenlijk altijd, maar niet per se direct heel waarneembaar. Vooral de volgende dag ervaar ik zoveel meer energie.